Ready? Go!

Ik stond op de vooravond van het grootste avontuur uit mijn leven: drie maanden België verlaten en mijn verhaal schrijven in Graz. Van harte welkom, dit is mijn verhaal!

Vrijdag 2 maart, zo begint mijn pen op en neer te gaan. Hier start mijn avontuur. In de vroege morgen werd Jan opgehaald uit Middelkerke. We waren klaar om richting Oostenrijk te vertrekken. De tocht van 1200 km werd aangevat en ik reed vlot de eerste 800 km. Met voldoende eet-, plas- en rustpauzes bereikten we Graz om 17.30 uur.

Graz, wat een stad! Leven in een grootstad zal een aanpassing worden, maar ik kijk er zeker naar uit! Samenleven met verschillende nationaliteiten is gewoon fantastisch. Tijdens ons kort verblijf hebben we hier kennis gemaakt met Tsjechische, Slowaakse, Kroatische, Spaanse, Zweedse, Hongaarse, Oostenrijkse mensen en één echte Mongool! Een grote verscheidenheid aan talen en zo kunnen praten met elkaar is een verrijking en tegelijk zo leuk. Engels en Duits vloeien door elkaar en af en toe een typische Belgische 'Witz'.

Het is mij ondertussen jullie een groot genoegen ons paleis voor te stellen. Onze kamer is gewoon fantastisch. Sinds september 2006 heropend en volledig vernieuwd! Het resultaat mag er zeker wezen. Het spreekwoord 'leven als koning in Frankrijk' is misschien wat overroepen, maar we evenaren het zonder twijfel.

Het zou onbeleefd zijn mijn medebewoners niet voor te stellen. Wij wonen samen met vier andere personen en elk afkomstig uit een andere streek. Elena uit Slovenië, Jenni uit Zweden, Batko uit Mongolië en Sabina uit Montenegro. Voeg hierbij nog de twee dol dwaze Belgen en het rijtje is compleet. Je merkt het, ik heb het hier echt naar mijn zin.

De voorbije dagen heb ik zeker niet stil gezeten. Zaterdagavond zijn we met alle erasmusstudenten van onze groep de stad ingetrokken. In een klein cafeetje hebben we elkaar leren kennen, sommigen had ik al gesproken tijdens voorgaande chatsessies. De sfeer zat er meteen goed in en zonder twijfel gingen we een mooie avond tegemoet! Vele leuke verhaaltjes werden verteld, een klein spelletje gespeeld, gedanst en we hebben Jan overtuigd om te zingen. We werden getrakteerd op een gratis stukje musical en opera! De zondag was eerder een rustige dag, wat gepoetst, pudding gemaakt en gesmuld van heerlijke pannekoeken. Zo waren we klaar om onze eerste schooldag tegemoet te gaan...

Het moment was aangebroken: onze eerste schooldag! We kregen een goede rondleiding van Heiko en leerden elkaar nog beter kennen. Veel les hebben we niet gehad, maar dat vonden we natuurlijk niet erg. In de namiddag hebben we verder Graz verkend en wat inkopen gedaan. Alles valt langzaam op zijn plaats en geloof me, ik geniet van elk moment (zoals je zei Kimmero).

Dinsdag werden we pas om 15 uur verwacht, dus had ik alle tijd om rustig wakker te worden (wat niet altijd evident is met Jan in dezelfde kamer). Haha, ik maakte maar een grapje. Jan valt reuze goed mee! Vandaag kregen we de opdracht om ons studieplan op te stellen. Een grote opdracht wat ik gelukkig al in België goed voorbereid heb. Nuja, er zijn nog enkele overlappingen, maar daar krijg ik tot maandag de tijd voor om een oplossing te zoeken. Een feestje schrikt ons nooit af, daarom hebben we dinsdagavond ons eerste kotfeestje gegeven. Het was de moeite: voldoende drank, eten en zelfs Nederlandstalige muziek. Het was de moeite! Het thuisfront moet niet ongerust zijn, het is redelijk rustig gebleven.

De woensdag werden we reeds vroeg op school verwacht, dit liep niet zo vlot, maar ik was toch aanwezig. De verrassing was groot toen ik hoorde dat we enkel een blog gingen maken :-). Op het eind van de les hebben we dan nog enkele ski's meegekregen (zondag gaan we met een klein groepje vrienden naar Planneralm skiën). De rest van de dag niet veel gedaan, wat verder proberen schrijven aan deze blog en wat geslapen. 's Avonds is Jan er met enkele meisjes op uit getrokken naar de 'Pinkelnparty'. Ik denk dat Jan uitgebreid uitleg geeft op zijn blog wat die 'Pinkelnparty' juist is, dus allen daarheen! Ik ben gezellig thuis gebleven om even op adem te komen.

We zijn ondertussen vrijdag en besluit ik maar mijn blog open te stellen voor het grote publiek. Jullie zijn vrij om commentaar te posten, berichten te zenden, even te skypen ... Aangezien niet enkel mijn familie en vrienden dit lezen, maar ook onze docenten (blijven lezen is de boodschap), heb ik geprobeerd zonder fouten te schrijven. Héhéhé! Goed, voor onze docenten heb ik dan nog een belangrijke vraag: begin mei 2007 start hier de Europaweek, komen er docenten van Brugge op bezoek? Dit zou natuurlijk een mooie kans zijn om ons even te bezoeken in het prachtige Graz! Neem alvast een kijkje op volgende website: http://erasmus.phgraz.at/

Ik heb zo het gevoel dat ik nog dingen vergeet te zeggen, maar geen nood, de volgende drie maanden hou ik jullie zeker op de hoogte. Er komt nog een website met voldoende materiaal zodat jullie zeker niet het gevoel krijgen dat wij niet meer in de omtrek zijn.

Zo, lieve mama en papa, zusjes, familie (Sammeke ;-)), pussyplayers, vrienden, vriendinnen, docenten en alle andere sympathisanten, ik wens jullie het allerbeste toe en geniet van de rustige maanden die komen!

Ps. aan Lagast, meneer Meire, Bastiaan Gayplayer & El VDB: asymptoot is blijkbaar enkel een Belgisch verschijnsel!

Tot schrijfs,

Pieter