Episode 6: The Return of the Jedi

Mijn waarde bloggenoten,

Opnieuw eens tijd voor een schokkende update! Jawel, u leest het goed: een schokkende! Ik heb opnieuw verhaalstof om met jullie te delen en ondertussen een leuk muziekje die mijn oren binnendringt '2 many dj's' met 'as heard on radio soulwax'. Ik ben er klaar voor, jullie? Laat ons hopen!

Wat brengt ons opnieuw in Graz? Vele verhalen komen op mijn weg en ik ben blij deze te kunnen delen met jullie. Here we go, this is your captain speaking, please take your safetybelts and ready to take off!Beginnen doe ik waar ik eindigde: 24 april. Jongens, jongens, Jan was zenuwachtig deze nacht! U moet goed beseffen: 'The Boys' zouden de volgende dag komen. Niemand minder dan Tom Lagast, Bastiaan Druwel en Tom Meire zijn richting Oostenrijk gereisd. Een nieuw avontuur binnen ons avontuur. Heerlijk gewoon.Het zijn fantastische dagen geweest hier in Graz met deze jongens. Ik was echt zo blij dat ze gekomen zijn! Jan en ik hebben er echt van genoten! Lange tijd geleden dat ik opnieuw zoveel plezier kon maken met de maten. De eerste avond was ook meteen raak hier! Jan introduceerde de jongens 'PinkelParty' en drinken werd er zeker gedaan, daar bestaat geen twijfel over (al bestond even de kans dat we dit feest gingen missen, maar daar weet Jan meer over te vertellen). De volgende dagen waren vol met poker, sport, kniffel, koude douches ... Onvergetelijk! Jongens, echt bedankt om te komen!

De volgende week kregen we even de tijd om op adem te komen, maar ondertussen wordt er natuurljk druk verder gewerkt aan onze taken. De tijd begint serieus in te korten! We zijn ondertussen mei. Ongelofelijk gewoon! Weten dat de tijd ontzettend snel vooruit gaat, komt het besef dat er toch een einde in zicht komt. Dit wist ik voor ik hier heen zou komen, maar toch wens je steeds iets langer te genieten. Goed, ik ben zeker een ervaring rijker en een ervaring dat niemand mij nog kan ontnemen, ik kan zeker projecten als deze aanraden en proberen mensen te helpen waar nodig.

Wij zijn vandaag zaterdag en dat brengt ons verhaal bij afgelopen week. Voor de mensen die het weten, of juist niet: het was europaweek in Graz en de rest van Europa. Als erasmusstudenten kregen wij de opdracht iets voor te bereiden ter gelegenheid van de opening van deze speciale week op dinsdag. Met alle dank aan onze professor "Frau Sylvia Sabathi" hebben we toch een verrassende presentatie gebracht. Dit in het gezelschap van twee docenten uit België, inderdaad wij hebben het geluk gehad om niemand minder dan Marie Jeanne Aspeele en Vanessa Vanthournout te mogen ontvangen! Onder het opmerkzaam oog van deze twee dames, mogen wij toch zeggen dat Jan en ik een beetje de show hebben gestolen. Ik ben blij dat Jan mij de rol van presentator toevertrouwd heeft en zo heb ik (toch wel vlotjes) de gasten in het Duits en het Engels aangesproken en ze door de show geleid. Onder leiding van onze sterdirigente Sylvia Sabathi werd het publiek meegenomen door het koor door muzikale atmosferen. Hier heeft Jan zonder twijfel de pannen van het dak gezongen en gerapt. Achteraf hebben we van vele mensen goede kritiek mogen ontvangen: dit was zeer aangenaam. Ook onze docenten waren vol lof, dat hebben hun collega's mogen ondervinden in België.Woendagavond hebben we een toneelstuk bezocht en donderdagavond hebben we dan eerst gezellig gaan dineren met Jessica en Monica, twee toffe dames die wij hier leren kennen hebben. Daarna zijn we naar het 'Pädakfest' afgezakt om daar nog een overheerlijk feest mee te maken! Lange tijd geleden dat ik nog zo genoten heb van een feest. Jan zei dat dit zo is omdat je zovele mensen kent, maar de livemuziek bracht ons in fantastische sferen! Super mensen, heerlijke muziek en vele foto's! Er is altijd wel een fototoestel van Pieter op een party te vinden, hier is dit zeker niet anders. Mooie herinneringen en blijven genieten is een belangrijk gegeven in deze week geweest en dat voor het leven.Vrijdag afscheid genomen van onze docenten op een terrasje in het bloedhete Graz. Wij beseffen dat onze tijd er bijna opzit, maar dit weerhoudt mij niet om nog verder te genieten hier in Graz!

Lieve mensen, ik ben blij dat ik jullie toch af en toe hoor en jullie waarschijnlijk mij. Ik kijk er wel naar uit jullie opnieuw te zien, maar heimwee is hier niet te vinden! Wel een doodgelukkige jongen!

Tot binnenkort,
Pieter

Leven doet horen ...

Inderdaad beste surfers, ik leef nog! Het is een eeuwigheid geleden dat ik iets gepost heb (27 dagen), maar ik had bitter weinig tijd. Voor de nieuwsgierige lezers, hier volgt mijn verhaal.

Zo 28 maart, mijn laatste post. Nu moet ik even denken wat er nog allemaal gebeurd is in de tussentijd. Juist ja, de voorstelling van ons teerbeminde land. Goed, de vakantie is begonnen en je merkt dat hier. Vele erasmus studenten gaan naar huis. Die-hard zoals we zijn blijven we hier onze tijd verdrijven. Ik vind het een stom idee om naar huis te gaan, wat is drie of vier maand nu. Straks ben je opnieuw voor een zeer lange periode thuis. Maar goed, ieder zijn eigen keuze.

Jullie vragen zich waarschijnlijk af, Pieter wat heb jij gedaan in de paasvakantie? Goede vraag. Op zondag 1 april heb ik proberen een grap uit te halen, maar groots was het resultaat ook niet, dus zwijgen we er maar over. Daarnaast ben ik samen met Jan richting Simerath getrokken, een dorpje buiten Graz. Eens daar aangekomen was het onze ogen uitkijken naar de heuse villa's die hier te vinden zijn. Daarnaast hebben we natuurlijk ook een leuke grot bezocht. Je merkt het: Oostenrijk laat ons een heuse indruk na, wij gaan grotten bezoeken op een zondagnamiddag.

Een Zwitsers zakmes komt altijd goed van pas. Zo was Jan volledig gefasineerd door deze grot dat hij een stukje wou meenemen. Kappen met mijn mes heeft geen wonderbare resultaten opgeleverd, maar hij was gelukkig, dat is wat telt :-)

De rest van de vakantie was deels rustig. Ik heb geprobeerd om te werken voor school, maar was natuurlijk afgeleid. Ik heb toch een beetje werk kunnen verzetten, maar er wacht een bergje. Zowel taken die meegekregen hebben van het thuisfront, als taken hier uit Oostenrijk. Ik klaag niet, ik geniet.

Het bewijs dat ik niet stil gezeten heb: een nieuw forum is geboren, discoW.eerebout.com wordt een uitlaatklep voor jongeren. We zijn twee weken ver en bijna 1000 posts. Conclusie: niet slecht. Opgelet, dit öoet ik er wel bij vermelden: het zijn vooral vijf mensen die het forum op dit moment in leven houden. Maar zolang er nood is, blijft deze bestaan.

Terwijl iedereen kon genieten van pasen in het Belgenland, was het bij ons niet zo speciaal. Een rustige dag thuis, genieten van de rust :-) Elena was naar huis getrokken en Jenny was dezelfde dag vertrokken naar Boedapest met twee vrienden (toffe mensen trouwens). De woensdag werden de schoolpoorten opnieuw geopend. Deze dag ook de start van mijn extra module 'Installing, Configuring and Administrating Microsoft Windows XP'. Zoals de Engelse titel het zegt: een volledige Duitse cursus. Geen nood, ik versta het en het zijn aangename lessen. Ik leer bij en dat is nog steeds het belangrijkste. Het zijn lange uren, maar tijd vliegt voorbij, enkel koken als ik thuis kom, ontzie ik wat. Dan is spaghetti altijd een goede keuze.

Over het algemeen zijn de belangrijkste zaken gezegd. Op andere dagen was het genieten van gezelligheid, zo zijn we met onze lieve kotgenoten gaan eten bij de Griek. Echt gezellig en ondertussen kennen ze ons daar ook. Het is leuk om zo ontvangen te worden.

Nu is het uitkijken naar 'The Boys'. Ze zijn gisteren goed vertrokken uit Brussel en moeten bij deze al in Wenen zijn. Daar blijven ze een dag en vertrekken morgenvroeg richting Graz! Dit is gewoon te gek! Een leuk verslag, met foto's, volgt zeker!

Hopelijk is de honger gestild en kunnen jullie een weekje wachten op een nieuw verhaal. U merkt het, ik geniet nog steeds van mijn erasmusavontuur. Bedankt voor de reacties en de brieven, het fijn dit te lezen!

Juist ja, Jan heeft mij ondertussen gezegd dat er enkele docenten richting Graz komen! Hierbij niemand minder dan de enige echte Mevrouw M.J Aspeele !!! Dit zal iets geven.

Tot binnenkort en leef alvast mee met ons!

Viva the Boys!

Genau ...

Hallo vrienden in het buitenland en Astrid binnenland. We zijn ondertussen een week vooruit gesprongen en natuurlijk wachten jullie op enkele nieuwtjes. Ik wil ondertussen even vermelden dat het echt leuk is jullie commentaren te lezen, dankje! Verder posten is de boodschap.

Goed, ondertussen heb ik hier opnieuw enkele leuke dingen meegemaakt. Voor de informaticastudenten is het hier op sommige vlakken een verrijking. Vorige week deze tijd (woensdagavond om zeven) besloot de docent met de woorden "nog een fijne avond en tot de volgende les". Nu ik was aangenaam verrast dat hij mij uitnodigde om nog even te blijven. Ik heb samen met hem een live-conferentie meegemaakt. Welliswaar een mini-conferentie. Zeven docenten uit Duitsland en Oostenrijk verdiepten zich in het gebruik van 'Wink'. Het beeld van de initiatienemer werd overgenomen en een PowerPoint-voorstelling ging van start. Op sommige momenten werd de applicatie opgestart en volgden we live alle handelingen. Het was mogelijk onze mening te delen met de groep en zelfs opmerkingen te noteren op deze PowerPoint. Ik kan jullie garanderen, het was een aangename ervaring.
's Avonds ben ik onmiddellijk richting een cafeetje verderop getrokken. Enkele studenten van de Pädak gaven een klein concert. Met vork en lepel in de hand kom ik genieten van een overheerlijke spaghetti en prachtige klanken die deze groep produceerde. Een aangename sfeer en leuke muziek doen je volledig relaxen.

Tijdens het weekend, waar regendruppels volop op mijn dak kwamen te rusten, heb ik rustig verder gewerkt voor school. Belangrijk was de PowerPoint voor de 'Welcome Party'! Al zeg ik het zelf, het was de moeite. Maandag om 10u30 konden we onze eerste gasten verwelkomen. De zaal was voorzien met lekkers uit de verschillende landen, enkel Griekenland liet het een beetje afweten. Wat een verrassing :-) Er werd ons gevraagd om als eerste te starten, nooit verlegen voor een stoot heb ik onmiddellijk ja gezegd. Beelden uit Brugge werden op ieders netvlies gebrand. Van de Vesten tot het Belfort, van de KHBO tot de nieuwbouw en tenslotte kon het studentenleven niet ontbreken. Enkele foto's van de vrienden werden getoond. Tegenwoordig wordt iedereen hier bekend. Natuurlijk, hoe kan het ook anders, had ik een leuke en vooral krachtige verrassing in petto. Terwijl Jan geen flauw idee had dat ik de PowerPoint veranderd had, kwam er vlot uit de luidsprekers een prachtig afscheidslied. Wat is er zo speciaal aan dit lied? Eenmaal je weet dat Jan dit gezongen had op ons kotfeestje en beseffen dat een overvolle zaal meeluisterd, dan kan dat wel een leuk effect teweeg brengen.
Achteraf kregen we lof voor onze voordracht. Leuk om te horen dat het in de smaak viel. Bij deze gelegenheid hebben we de Oostenrijkers kennis laten maken met overheelijke Belgische bieren en vanille pudding. Het was enige tijd geleden dat ik Duvel en Karmeliet gedronken had, ik heb genoten.

Met deze vrolijke noot hou ik het ook voor bekeken.
Geniet van de komende vakantieperiode. Troost jullie, bij ons is dit slechts een week. Maar het positieve is dat mijn vakantie vandaag begint.

Pieter

Episode 3

Feiertag, die Oostenrijkers hebben toch altijd iets te vieren. Het heeft zo zijn voordelen, genieten van een vrije dag hier in Graz. Veel doet het er niet toe, ik ben elke maandag thuis.

Waar waren we gebleven ... juist ja, mijn pen was gekomen aan dinsdag. Wat een dag! Normaal heb ik negen uur les die dag, mijn zwaarste dag. Het was alsof een groot deel van het personeelsbestand ziek gevallen was. Mijn volledige middag viel weg! Uiteindelijk heb ik twee uur les gehad deze dag. Wat een leven.

De volgende dag liep stukken beter. Mijn eerste lessen Duits gehad, mondelinge communicatie en sociolinguïstiek. Het merendeel van de les heb ik verstaan, sommige delen kwamen overeen met de lessen van de gebroeders Debrabandere. Daarna volgden twee uur informatica met oog op het humanistische aspect. Een leuke discussie volgde in de lessen, ik kreeg het woord om de vergelijking te maken met België. Ondertussen kreeg ik de kans om gedeeltelijk het onderwijssysteem in België uit te leggen. De manier van lesgeven en les volgen kon ik even uit de doeken doen. Gros komt alles wel overeen, maar op enkele punten toch wel duidelijke verschillen. Zowel in secundaire scholen en hogescholen duurt een lesuur slechts 45 minuten. Op de PÄDAK (onze hogeschool) kent men geen middagpauze. Tussen elke les is er vijf minuten pauze en omstreeks de middag tien minuten. Maar het grootste verschilpunt is dat studenten hier zo vrij zijn. Heb je er even genoeg van, verlaat je even de klas en kom je tien minuten later opnieuw binnen. Knort je buik of moet je dorst lessen, neem iets bij de hand en stil je honger of les je dorst.

Donderdag was het hier open dag. Hemeltje, terwijl ik vorig jaar een marathon liep in de KHBO stond ik hier te schimmelen. Aan één jonge man kon ik België promoten. Zijn interesse ging vooral naar Brugge en Antwerpen. Met een mooi vooruitzicht toch iemand die naar het klein Belgenland wil komen. Veel volk kwam ook niet opdagen, maar blijkbaar is dat normaal omtrent deze tijd van het jaar. Dan toch liever een open dag in Brugge!

Vrijdag hebben we deel twee van onze module theater gevolgd. Een heerlijke module! Hier ligt vooral de nadruk op het contact tussen de studenten onderling en met het vooruitzicht naar de Europaweek in mei. Een echte openbaring voor mij. Tijdens deze contacturen kan ik me volledig uitleven. Jullie weten wel hoe het er dan aan toe gaat ;-)

's Middags onszelf getrakteerd op een Chinees buffet. Bij deze had ik de kans even te ondervinden hoe straf, straffe Chinese saus kan zijn. Pikant was nog maar zachtjes uitgedrukt. Maar goed, ik overleefde het buffet en was klaar om een middagje te volleyballen. Zou ik geen besef hebben van tijd, zou ik geloven dat het zomer was die middag. In bloot bovenlijf volleyballen in hartje maart. De opwarming van de aarde zeker?

Tijdens het weekend heb ik de moed bij elkaar geraapt en concreet mijn plannen uitgestippeld voor de komende weken, maanden. Ik ben ondertussen mij aan het verdiepen in verschillende topics omtrent informatica. Geen nood, het nerd gevoel blijft uit. Ik geniet 100% van mijn sociaal leven en andere opdrachten.
Zondagavond hou ik vrij om even contact op te nemen met het thuisfront. Even mijn grootvader en ouders gebeld. Altijd gezellig om te horen hoe het in Zwitserland en België gaat. Bleek dat mijn oude vriend in België was. Springtij aan de kust, de haven van Antwerpen gesloten, opnieuw een dode in Oostende ... Sommige dingen veranderen nooit.

Onze lieve professor melde ons dat een sneeuwstorm richting Graz kwam. Wijselijk even gelachen, een filmpje opgezet en daarna de lakens onder gekropen. De verbazing was groot toen ik deze morgen een volledig besneeuwde velux ontdekte. Het sneeuwt hier volop in Graz. Werkelijk prachtig! Alles wordt bedekt onder een zacht laagje witte vlokken. Onze bezienswaardigheid, Schlossberg, raakt omringd door een ondoordringbare hoeveelheid mist. Ik besluit nog even binnen te blijven, binnen enkele uurtjes ga ik even genieten van de sneeuw.

Sommigen zitten vol ongeduld te wachten op enkele fotootjes. Ik ben bezig met een nieuw hostingbedrijf. Daarom sleept het ondertussen wat aan. Geen nood, alles komt eraan, even geduld. Ondertussen post ik enkele foto's in mijn blogje. Meneer Meire, uw geduld zal beloond worden en een uitgebreid fotoalbum met commentaaroptie zal aanwezig zijn!

Zover heb ik jullie opnieuw laten meegenieten van mijn avonturen in Graz.

Tot de volgende!

Pieter

En we gaan verder ...

Terwijl ik rustig op school zit te wachten op mijn volgende les (de eerste is namelijk weggevallen), kan ik wat verder 'bloggen'. Het is me trouwens opgevallen dat ik later deze dag opnieuw geen les heb. De prof is afwezig :-)


Goed, wat kan ik jullie nog vertellen ... Zondag zijn we met een groepje vrienden gaan skiën naar Planneralm. Een prachtig skigebied en het lag er gewoon fantastisch! Veel sneeuw, goede pistes en een aangename sfeer. Jan had zijn 'snowblades' mee en werkelijk dit zijn kleine ski's! Ik kon er gratis gebruiken van de PÄDAK. Geen gewone maar een stuk kleiner, 'carvers' dacht ik. Heerlijk! Je zweeft door de sneeuw, neemt vlot elke bocht, valt als het even nodig is en krijgt professionele begeleiding van Jan. Heb ik mij geamuseerd! Het zal u waarschijnlijk niet verwonderen dat ik op het eind van de dag geen woorden meer had, werkelijk uitgeput!

Het was mij werkelijk ontgaan dat mijn vader dit weekend in Kalterbach was. Tijdens onze lunch heb ik een leuk gesprekje gevoerd, u kent dat wel, over het mooie weer, het skiën, of ik nog in leven was, dat hij mij mist ;-) haha, misschien heb ik wat overdreven. Kortweg, een vader tot zoon gesprek.

's Avonds had ik nog wat werk aan mijn studieplan, maar al snel bleek dat ik een leuke periode tegemoed ging. Ik heb enkel les op dinsdag en woensdag! Nu het zijn twee zware dagen, maar de rest van de week ben ik vrij. Let wel, ik ben ook ingeschreven voor drie modules die op latere momenten gegeven worden. Zoals volgende module 'Installing, Configuring and Administrating Microsoft Windows XP'. Voor deze module moet ik wel 75 euro betalen, maar het is de moeite! Nadien ontvang ik een certificaat van deze MCP cursus. Deze module wordt gegeven in zes dagen, waarvan twee zaterdagen van 9 uur tot 17 uur. Het zal een verrijking zijn!


Laat me even kort het systeem van deze school uitleggen. Er wordt les gegeven van maandag tot vrijdag, van 8 uur tot 20 uur. Lange dagen, maar eerder korte uren. Één volledige les duurt 45 minuten en tussen elke les hebben we vijf minuten pauze, soms tien. De grote aanpassing voor mij is dat men hier geen middagpauze heeft. Maar ik klaag zeker niet, ik volg zogezegd les tijdens het weekend en tijdens de week ben ik vrij. Maar ik weet mijn tijd te vullen! Ik rij met mijn jungle-auto door mijn papieren en maak de taken uit België en Oostenrijk.

Donderdag is het open dag in onze school. Natuurlijk ben ik paraat. Ik krijg zo de kans om even mijn verhaal te doen en studeren in België te promoten. Jan komt ook mee, dus het belooft een zeer intensieve voorstelling te worden :-)

Dit was het voor vandaag!

Zonnige groeten uit Graz!

Pieter

Ready? Go!

Ik stond op de vooravond van het grootste avontuur uit mijn leven: drie maanden België verlaten en mijn verhaal schrijven in Graz. Van harte welkom, dit is mijn verhaal!

Vrijdag 2 maart, zo begint mijn pen op en neer te gaan. Hier start mijn avontuur. In de vroege morgen werd Jan opgehaald uit Middelkerke. We waren klaar om richting Oostenrijk te vertrekken. De tocht van 1200 km werd aangevat en ik reed vlot de eerste 800 km. Met voldoende eet-, plas- en rustpauzes bereikten we Graz om 17.30 uur.

Graz, wat een stad! Leven in een grootstad zal een aanpassing worden, maar ik kijk er zeker naar uit! Samenleven met verschillende nationaliteiten is gewoon fantastisch. Tijdens ons kort verblijf hebben we hier kennis gemaakt met Tsjechische, Slowaakse, Kroatische, Spaanse, Zweedse, Hongaarse, Oostenrijkse mensen en één echte Mongool! Een grote verscheidenheid aan talen en zo kunnen praten met elkaar is een verrijking en tegelijk zo leuk. Engels en Duits vloeien door elkaar en af en toe een typische Belgische 'Witz'.

Het is mij ondertussen jullie een groot genoegen ons paleis voor te stellen. Onze kamer is gewoon fantastisch. Sinds september 2006 heropend en volledig vernieuwd! Het resultaat mag er zeker wezen. Het spreekwoord 'leven als koning in Frankrijk' is misschien wat overroepen, maar we evenaren het zonder twijfel.

Het zou onbeleefd zijn mijn medebewoners niet voor te stellen. Wij wonen samen met vier andere personen en elk afkomstig uit een andere streek. Elena uit Slovenië, Jenni uit Zweden, Batko uit Mongolië en Sabina uit Montenegro. Voeg hierbij nog de twee dol dwaze Belgen en het rijtje is compleet. Je merkt het, ik heb het hier echt naar mijn zin.

De voorbije dagen heb ik zeker niet stil gezeten. Zaterdagavond zijn we met alle erasmusstudenten van onze groep de stad ingetrokken. In een klein cafeetje hebben we elkaar leren kennen, sommigen had ik al gesproken tijdens voorgaande chatsessies. De sfeer zat er meteen goed in en zonder twijfel gingen we een mooie avond tegemoet! Vele leuke verhaaltjes werden verteld, een klein spelletje gespeeld, gedanst en we hebben Jan overtuigd om te zingen. We werden getrakteerd op een gratis stukje musical en opera! De zondag was eerder een rustige dag, wat gepoetst, pudding gemaakt en gesmuld van heerlijke pannekoeken. Zo waren we klaar om onze eerste schooldag tegemoet te gaan...

Het moment was aangebroken: onze eerste schooldag! We kregen een goede rondleiding van Heiko en leerden elkaar nog beter kennen. Veel les hebben we niet gehad, maar dat vonden we natuurlijk niet erg. In de namiddag hebben we verder Graz verkend en wat inkopen gedaan. Alles valt langzaam op zijn plaats en geloof me, ik geniet van elk moment (zoals je zei Kimmero).

Dinsdag werden we pas om 15 uur verwacht, dus had ik alle tijd om rustig wakker te worden (wat niet altijd evident is met Jan in dezelfde kamer). Haha, ik maakte maar een grapje. Jan valt reuze goed mee! Vandaag kregen we de opdracht om ons studieplan op te stellen. Een grote opdracht wat ik gelukkig al in België goed voorbereid heb. Nuja, er zijn nog enkele overlappingen, maar daar krijg ik tot maandag de tijd voor om een oplossing te zoeken. Een feestje schrikt ons nooit af, daarom hebben we dinsdagavond ons eerste kotfeestje gegeven. Het was de moeite: voldoende drank, eten en zelfs Nederlandstalige muziek. Het was de moeite! Het thuisfront moet niet ongerust zijn, het is redelijk rustig gebleven.

De woensdag werden we reeds vroeg op school verwacht, dit liep niet zo vlot, maar ik was toch aanwezig. De verrassing was groot toen ik hoorde dat we enkel een blog gingen maken :-). Op het eind van de les hebben we dan nog enkele ski's meegekregen (zondag gaan we met een klein groepje vrienden naar Planneralm skiën). De rest van de dag niet veel gedaan, wat verder proberen schrijven aan deze blog en wat geslapen. 's Avonds is Jan er met enkele meisjes op uit getrokken naar de 'Pinkelnparty'. Ik denk dat Jan uitgebreid uitleg geeft op zijn blog wat die 'Pinkelnparty' juist is, dus allen daarheen! Ik ben gezellig thuis gebleven om even op adem te komen.

We zijn ondertussen vrijdag en besluit ik maar mijn blog open te stellen voor het grote publiek. Jullie zijn vrij om commentaar te posten, berichten te zenden, even te skypen ... Aangezien niet enkel mijn familie en vrienden dit lezen, maar ook onze docenten (blijven lezen is de boodschap), heb ik geprobeerd zonder fouten te schrijven. Héhéhé! Goed, voor onze docenten heb ik dan nog een belangrijke vraag: begin mei 2007 start hier de Europaweek, komen er docenten van Brugge op bezoek? Dit zou natuurlijk een mooie kans zijn om ons even te bezoeken in het prachtige Graz! Neem alvast een kijkje op volgende website: http://erasmus.phgraz.at/

Ik heb zo het gevoel dat ik nog dingen vergeet te zeggen, maar geen nood, de volgende drie maanden hou ik jullie zeker op de hoogte. Er komt nog een website met voldoende materiaal zodat jullie zeker niet het gevoel krijgen dat wij niet meer in de omtrek zijn.

Zo, lieve mama en papa, zusjes, familie (Sammeke ;-)), pussyplayers, vrienden, vriendinnen, docenten en alle andere sympathisanten, ik wens jullie het allerbeste toe en geniet van de rustige maanden die komen!

Ps. aan Lagast, meneer Meire, Bastiaan Gayplayer & El VDB: asymptoot is blijkbaar enkel een Belgisch verschijnsel!

Tot schrijfs,

Pieter